SALİHA ABLA’NIN ARDINDAN…

Ocak 23. Dostumun ahirete irtihal günü. Dualar öyle ki, umulur ki sevgiliye kavuşma günü.

İnsani yönü olayın özlemek…Özlemek nasıl bir duygudur , görememek, sesini duyamamak,  burnunun sızlaması,  bir daha aranmayacağını bilip, aradığında karşına çıkmayacağını bilip telefon numaralarını silememek…

Bir dostun gitmesi  ne kadar etkileyiciymiş, hayatının büyük bir parçası gidiyormuş aslında. Alışana kadar zamanın geçmesi gerekiyormuş. Gözyaşları istemediğinde de aka biliyormuş.

Bazı insanlar vardır girdikleri hayatlarda deniz feneri görevi görür.  Deniz feneri…

İşte o deniz feneriydi…

23 Ocak’ta gözlerime gönlümün gölgesi düştü…Dostun ruhuna el-fatiha…

SALİHA ABLA’NIN ARDINDAN…” için 3 yorum

  1. 21 yaşında genç bir arkadaşım vardı.ilahiyat diplomasını aldıktan 2 gün sonra göreve giderken elim bir kaza sonucu şehit oldu.hayatımda dost acısını o vakte kadar yaşamayan ben,belki o gün her dostun arkasından hissedilen yoğun duygulara ilk kez kapıldım.tıpkı sizin gibi; hayatın bir parçası,hemde büyük bir parçası yitip gitmiş gibi geldi.hala duyduğum bir melodide,okuduğunum bir satırda dostum ete kemiğe bürünür çıkar karşıma…
    hayatta deniz feneri rolünü üstlenen tüm dostlara,dostuma ve dahi saliha ablanıza selam ve rahmet olsun….

  2. Tulaycim Saliha ablamizi burada anman ne kadar guzel olmus, onu cok ozluyorum, yeri bambaskaydi, sefkatli sabirli sevgi dolu bir abla ve bir arkadasti. Vefatinin yildonumu olan su gunlerde her zamankinden daha cok kalbimde ve dualarimda…
    Allahin rahmeti onun uzerinde olsun ins.

Bir cevap yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.